ماجرایی که باید بسازیش .

شیطان گفت :

تنها یک اتفاق است . بنشین تا بیفتد .

آنان که حرف شیطان را باور کردند ، نشستند

و لیلی هیچ گاه اتفاق نیافتاد .

مجنون اما بلند شد ، رفت تا لیلی را بسازد .

خدا گفت :

 

لیلی درد است ، درد زادنی نو ، تولدی به دست خویشتن .

شیطان گفت :

 آسودگی ست . خیالی ست خوش .

خدا گفت :

لیلی ، رفتن است ، عبور است و رد شدن .

شیطان گفت :

 ماندن است . فرو ریختن در خود .

خدا گفت :

لیلی جستجوست . لیلی نرسیدن است و بخشیدن

 

شیطان گفت :

خواستن است . گرفتن و تملک .

خدا گفت :

لیلی سخت است . دیر است و دور از دست .

شیطان گفت :

 ساده است . همین جا و دم دست

و دنیا پر شد از لیلی های زود . لیلی های ساده اینجایی .

لیلی های نزدیک لحظه ای .

خدا گفت :

لیلی زندگی است . زیستنی از نوعی دیگر .

 

لیلی جاودانه شد و شیطان دیگر نبود

مجنون ، زیستنی از نوعی دیگر را برگزید

و می دانست که

 لیلی تا ابد طول می کشد لیلی گریه کرد

لیلی گفت :

امانتی ات زیادی داغ است . زیاد تند است .

خاکستر لیلی هم دارد می سوزد ،

 

 

 امانتی ات را پس می گیری ؟

خدا گفت :

 خاکسترت را دوست دارم ، خاکسترت را پس می گیرم .

 

 

لیلی گفت :

 کاش مادر می شدم ، مجنون بچه اش را بغل می کرد .

خدا گفت :

مادری بهانه عشق است ،

 بهانه سوختن ؛

تو بی بهانه عاشقی ،

 تو بی بهانه می سوزی .

لیلی گفت :

 دلم می خواهد ، ساده ، بی تاب ، بی تب

خدا گفت :

 اما من تب و تابم ، بی من می میری

لیلی گفت :

پایان قصه ام زیادی غم انگیز است ،

مرگ من ،

مرگ مجنون ،

 پایان قصه ام را عوض می کنی ؟

خدا گفت :

 پایان قصه ات اشک است . اشک دریاست ؛

 

دریا تشنگی است و من تشنگی ام ،

 تشنگی و آب .

پایانی از این قشنگتر بلدی ؟

لیلی گریه کرد .

لیلی تشنه تر شد .

خدا خندید .

خدا گفت :

 زمین سردش است .

 چه کسی می تواند زمین را گرم کند ؟

 لیلی گفت : من 

 

خدا شعله ای به او داد .

 لیلی شعله را توی سینه اش گذاشت سینه اش آتش گرفت .

 خدا لبخند زد . لیلی هم .

خدا گفت :

 شعله را خرج کن . زمین ا م را به آتش بکش

لیلی خودش را به آتش کشید .

 خدا سوختنش را تماشا می کرد .

لیلی می ترسید .

 

می ترسید آتش اش تمام شود .

 لیلی چیزی از خدا خواست . خدا اجابت کرد .

مجنون سر رسید .

 

 

مجنون هیزم آتش لیلی شد .

 آتش زبانه کشید .

 آتش ماند .

زمین خدا گرم شد . . .