هرگز از بی کسی خویش مرنج


 

هرگز از دوری این راه مگو


 

و از این فاصله ها که میان من و توست


 

و هر آنگه که دلت تنگ من است


 

بهترین شعر مرا قاب کن و پشت نگاهت بگذار

 

 

تا که تنهاییت از دیدن من جا بخورد


 

و بداند که دل من با دل توست

 دوستان عزیز این شعر یادگاری از یکی از بهترین ها بود نه من نه اون عزیز هیچ کدوم شاعرش رو نمی شناسیم .

تو این سه روزی که آف داشتم هر روز یک پست نوشتم تقدیم به تقدس نگاه فرشته ای  که غبار روی دل پاکش نشسته . دیشب با تمام وجود بودنش رو حس کردم نمیدونم چرا اما دلتنگی من این روزها رنگ دیگه ای به خودش گرفته کاش ...